• ÜCRETİN ÜÇÜNCÜ KİŞİ TARAFINDAN DA ÖDENEBİLECEĞİ

     
    YARGITAY
    9. HUKUK DAİRESİ
     
    Esas No.
    Karar No.
    Tarihi:
    2012/970
    2014/4724
    17.02.2014
    İlgili Kanun / Madde
    4857 S.İşK/32
       
    • ÜCRETİN ÜÇÜNCÜ KİŞİ TARAFINDAN DA ÖDENEBİLECEĞİ
     
    ÖZETİ  Dosyada mevcut, davalı Adi Ortaklığın alt işvereni olduğu savunulan Uğur Limited Şirketince düzenlenen bordrolarda davacıya ücret ödeme kaydı bulunduğu ve bordroların davacı tarafça imzalandığı izlenmekte olup, iddia gibi davacının doğrudan Adi Ortaklık nezdinde  çalıştığının kabulü halinde ücretin 3. kişi tarafından ödenmesine yasal engel olmadığından uyuşmazlık konusu dönemde adı geçen Uğur Limited Şirketince yapılan ödemelerin mahsubu gerektiğinin düşünülmemesi hatalı olmuştur.
     
                 

    DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, ücret alacağı ile milli ve dini bayram ücreti alacaklarının ödetilmesine  karar verilmesini istemiştir.
                Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
                Hüküm süresi içinde davalı Teknotes Müh. İnş. Taah. Tic ve San. A.Ş.  avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi H.Adıyaman Üstünel tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
                A) Davacı İsteminin Özeti:
                Davacı, davalılara ait işyerinde saha kalfası olarak 04/12/2006-01/04/2008 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, 17 aylık ücret, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir.
                B) Davalı Cevabının Özeti:
                Davalı Teknotes Müh. İnş. Taah. Tic. ve San. Anonim Şirketi vekili, davacının taşeron firmanın işçisi olduğunu ve 30/12/2007 tarihine kadar çalıştığını, kendilerinden alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
                Diğer davalı Çaba Müh. İnş. Mek. Elk. San. Ve Tic. Ltd. Şirketi ise davaya cevap vermemiştir.   
                C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
    Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalılar arasında adi ortaklık ilişkisinin bulunduğu, davacı tanıklarının davacının fazla çalışma yaptığı yönündeki iddiasını doğruladıkları, davalı işveren olan adi ortaklığın sözleşmenin haklı nedenlerle tazminatı gerektirmeyecek şekilde fesh edildiğini, yıllık izinlerin kullandırıldığını, çalışmaların karşılığı olan ücret ödemelerinin yapıldığını yazılı belgelerle ispat edemediği, davacı tarafın ise hafta sonu çalışması ile dini-milli bayram günlerinde çalıştığı hususlarını ispat edemediği, gerekçesi ile  davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.
                D) Temyiz:
                Kararı davalı Teknotes Müh. İnş. Taah. Tic. ve San. Anonim Şirketi vekili temyiz etmiştir.
                E) Gerekçe:
                 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Teknotes Müh. İnş. Taah. Tic. ve San. Anonim Şirketi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
                2- Taraflar arasında ücret alacağı ile ilgili uyuşmazlık bulunmaktadır.
                Davacı davalı adi ortaklığa ait işyerinde  04/12/2006-01/04/2008 tarihleri arasında çalıştığını ve ücretlerinin ödenmediğini iddia ederken, davalılardan  Teknotes Müh. İnş. Taah. Tic. ve San. Anonim Şirketi ise TOKİ ye ait inşaatta üstlenilen işde davacının alt işveren işçisi olarak çalıştığını ve ücretlerinin alt işverence ödendiğini savunmuştur.
                Dosyada mevcut, davalı Adi Ortaklığın alt işvereni olduğu savunulan Uğur Limited Şirketince düzenlenen bordrolarda davacıya ücret ödeme kaydı bulunduğu ve bordroların davacı tarafça imzalandığı izlenmekte olup, iddia gibi davacının doğrudan Adi Ortaklık nezdinde  çalıştığının kabulü halinde ücretin 3. kişi tarafından ödenmesine yasal engel olmadığından uyuşmazlık konusu dönemde adı geçen Uğur Limited Şirketince yapılan ödemelerin mahsubu gerektiğinin düşünülmemesi hatalı olmuştur.
                Mahkemece, dosyada mevcut bordrolar davacıya gösterilip içeriği ve imza hakkında beyanı sorularak, ödemenin varlığı halinde ve davacının asgari ücretle çalıştığı yönündeki kabulün davacı tarafça temyize getirilmediği dikkate alınarak, yapılan ödemelerin mahsubu yoluna gidilmelidir.
                F) Sonuç:
                Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

     

© 2019 - ÇALIŞMA VE TOPLUM DERGİSİ