• CEZAİ ŞARTTAN İNDİRİM YAPILMASININ GEREKMESİ

     
    YARGITAY
    22. HUKUK DAİRESİ
     
    Esas No.
    Karar No.
    Tarihi:
    2013/36235
    2014/720
    22.01.2014
    İlgili Kanun / Madde
    4857 S. İşK. /41,47
    1475 S.İşK/14
       
    • CEZAİ ŞARTTAN İNDİRİM YAPILMASININ GEREKMESİ
    •  
     
    ÖZETİ Dosya kapsamından, taraflar arasında imzalanan 20.09.2007 tarihli asgari süreli iş sözleşmesinin 2. maddesine göre asgari çalışma süresinin üç yıl olarak belirlendiği anlaşılmaktadır. Davacı işçi davalı işyerinde 31.10.2007-01.04.2010 tarihleri arası toplam yirmidokuz ay çalışmış olup  sözleşmeye göre fesih tarihi itibariyle çalışılacak süre yedi aydır.
                Somut olayda, bilirkişi raporuyla hesap ve tespit edilen 122.040,00 TL cezai şart tutarından yüzde altmış oranında hakkaniyet indirimi yapılmıştır. Cezai şarttan yapılan bu indirim somut olayın özelliğine ve özellikle çalışılacak süreye göre az olmuştur. Bu sebeple, davacının çalıştığı süre ile sözleşme süresi nazara alınarak çalışılacak süreye göre belirlenecek miktardan dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 161/son maddesi gereğince makul bir indirim yapılarak hüküm kurulması hakkaniyete uygun düşeceğinden, düşük oranda indirim yapılarak sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
     
     
                 

    DAVA :           Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, zam farkı ve cezai şart alacağı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
                            Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
                            Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Y. Baran tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
                Davacı, 20.09.2007 tarihli sözleşme ile diyaliz hekimi olarak 01.04.2010 tarihine kadar çalışıp iş sözleşmesini sözleşmede belirtilen ücret artışının yapılmaması, primlerinin Sosyal Güvenlik Kurumuna eksik bildirilmesi sebepleriyle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile zam farkı, fazla çalışma, genel tatil ve cezai şart alacaklarının davalıdan  tahsilini istemiştir.
                Davalı, davacının başka yerde işe başlaması sebebiyle iş sözleşmesinin feshedildiğini, cezai şart hak etmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
                Mahkemece verilen kısmen kabul kararı, Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 18.04.2013 tarihli 2011/29587 esas ve 2013/12455 karar sayılı ilamı ile bozulmuştur. Bozma ilamına uyan mahkeme isteği hüküm altına almıştır.
                Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.
                1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
                2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, cezai şart alacağından yapılan hakkaniyet indirimi  noktasında toplanmaktadır.
                Dosya kapsamından, taraflar arasında imzalanan 20.09.2007 tarihli asgari süreli iş sözleşmesinin 2. maddesine göre asgari çalışma süresinin üç yıl olarak belirlendiği anlaşılmaktadır. Davacı işçi davalı işyerinde 31.10.2007-01.04.2010 tarihleri arası toplam yirmidokuz ay çalışmış olup  sözleşmeye göre fesih tarihi itibariyle çalışılacak süre yedi aydır.
                Somut olayda, bilirkişi raporuyla hesap ve tespit edilen 122.040,00 TL cezai şart tutarından yüzde altmış oranında hakkaniyet indirimi yapılmıştır. Cezai şarttan yapılan bu indirim somut olayın özelliğine ve özellikle çalışılacak süreye göre az olmuştur. Bu sebeple, davacının çalıştığı süre ile sözleşme süresi nazara alınarak çalışılacak süreye göre belirlenecek miktardan dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 161/son maddesi gereğince makul bir indirim yapılarak hüküm kurulması hakkaniyete uygun düşeceğinden, düşük oranda indirim yapılarak sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
                SONUÇ : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
     

© 2019 - ÇALIŞMA VE TOPLUM DERGİSİ