• İKRAMİYE UYGULAMASININ UZUN BİR SÜRE ÖNCE KALDIRILMASI

    İlgili Kanun / Madde
    1475 S.İş.K/26

    T.C.
    YARGITAY
    9. HUKUK DAİRESİ
                                  
    Esas No: 2004/22668
    Karar No: 2005/14448
    Tarihi: 25.04.2005         

    l İKRAMİYE UYGULAMASININ UZUN BİR SÜRE ÖNCE KALDIRILMASI
    l İŞYERİ UYGULAMASI HALİNE GELMEME

    ÖZETİ: Şirket genel müdürünün imzasını taşıyan işyeri iç duyurusunda 1999 yılı ikramiyelerinin ödenemeyeceği, geçmiş yıllara ait ikramiye haklarının korunduğu bildirilmiştir. Davacının işe giriş tarihi 20.09.2000’dir. Bu tarih itibarıyla davacıya ikramiye adı altında bir ödeme yapılmamıştır. Dolayısıyla ikramiye ödemelerinin davacı işçi açısından işyeri uygulaması haline dönüştüğünden bahsedilemez.

    DAVA: Davacı,  kıdem, sendikal tazminat ile ikramiye, fazla mesai ve sosyal yardım alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
    Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
    1. Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
    2. Davacı işçi, 1997 yılından itibaren ikramiyelerinin ödenmediğini ileri sürerek anılan alacağın hüküm altına alınması isteğinde bulunmuştur.
    Davalı işveren, işyerinde ikramiye uygulamasına ekonomik sebeplerden dolayı son verildiğini belirterek isteğin reddine karar verilmesini savunmuştur.
    Mahkemece davacının talebi doğrultusunda isteğin kabulüne karar verilmiştir.
    Dosya içeriğine göre davalı işyerinde 1997 yılından itibaren ikramiye uygulamasının kaldırıldığı anlaşılmaktadır. Şirket genel müdürünün imzasını taşıyan işyeri iç duyurusunda 1999 yılı ikramiyelerinin ödenemeyeceği, geçmiş yıllara ait ikramiye haklarının korunduğu bildirilmiştir. Davacının işe giriş tarihi 20.09.2000’dir. Bu tarih itibarıyla davacıya ikramiye adı altında bir ödeme yapılmamıştır. Dolayısıyla ikramiye ödemelerinin davacı işçi açısından işyeri uygulaması haline dönüştüğünden bahsedilemez. Belirtilen nedenlerle ikramiye isteğinin reddi gerekirken kabulü yönünde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
    SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.4.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.


     

© 2019 - ÇALIŞMA VE TOPLUM DERGİSİ